زندگی نامه ی مولوی محمد عبدالله روانبد

روز دوشنبه در ماه شعبان 1345 ه ق در روستای باهو کلات چابهار به دنیا آمد و در سن پنج سالگی نزد والد بزرگوارش ( حاج محمد یحیی ) روخوانی قرآن مجید را شروع وپس از یک سال آموزش قرآن مجید را به اتمام رساند.

دارای هوش وذکاوت فوق العاده ای بود ووالدش به همین دلیل به تعلیم او همت گماشت . روزها به او درس میداد و شبها به درسهایش گوش میکرد . در سن ده سالگی همرا پدر به تماماعضای خانواده از پیشین ایران به مند پاکستان نزد ( مولوی عبدالقادر ) عموی وی که پیشوای مذهبی مردم مند بود رفت .

تحصیلات دینی را علاوه بر فراگیری از پدر ، چند کتاب را نزد (مولوی تاج محمد بلیده ای )و(مولوی محمد عمر) ساکن کراچی فرا گرفت . در سال 1371 ه ق جهت دریافت مدرک مولوی وکسب علوم بیشتر وارد مدرسه دینی (مظهرالعلوم ) کراچی شد واز محضر اساتیدی همچون ( مولانا علی محمد سندی ) استاد ( ملامه اقبال لاهوری ) شاعر معروف مشرق زمین ، (مولانا قاری رعایت الله ) ، (مولانا شیخ الحدیث علامه حافظ فضل احمد) و(مولانا عبدالحلیم) تلمذ نمود.



در سال 1372 ه.ق ، در میان صدها متعلم به عنوان شاگرد اول و ممتاز شناخته وجایزه دریافت نمود وفارغ التحصیل شد وچند ماهی به عنوان پیشوای مذهبی دشت سنتسر از توابع ـگوادر بلوچستان پاکستان) به آنجا مهاجرت کرد.

تخلص های مختلف وی در اشعارش عبارتند از: (انیس)،(روانبد)،(عبدالله)،(جامی)،(نظامی) که سه تخلص اخیر را به فرزندان خویش نسبت داده است .
از جمله آثار باقیمانده از آن مرحوم عبارتند از:
1-ترازوی قلم
2-تجویدالنحو
3-النهرالفائض
4-مجوعه اشعار و غزلیات بلوچی
5-.....
مولوی محمد عبدالله روانبد شاعر برجسته ، امام جمعه و مدیر مدرسه دینی تعلیم القرآن پیشین ، در سن 63 سالگی ، روز یکشنبه بیست سوم ذیحجه سال 1408 ه.ق مطابق با شانزدهم مرداد 1367 ه.ش در قطر دار فانی را وداع گفت ودر همانجا به خاک سپرده شد.
برگرفته از کتاب "سعدی بلوچستان"گردآورنده:غلامحسین جهان تیغ