تاریخچه دانشگاه دریانوردی وعلوم دریایی

دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار در سال 1356 با همكاري دانشگاه ساوت هامپتون انگلستان و دانشگاه سيستان و بلوچستان تاسيس شد. این پروژه تحصیلی که در آن زمان پرهزینه ترین پروژه خاورمیانه بود وزارت علوم، تحقيقات و فناوریی تقبل نمود.
ایران در چهار ده اخیر ناوگان تجاری و نفتی و همچنین بنادر دریایی خود را شدیدآ توسعه داده بطوریکه دارای رتبه های مهمی در سطح بین المللی و آسیا و منطقه خاورمیانه کسب کرده لذا تعلیم و تربیت نیروهای متخصص جهت شناورهای دریایی و دیگر موسسات دریایی برای این کشور نه تنها لازم بلکه جنبه حیاتی و استراتژیک دارد.
در سالهاي نخست انقلاب اسلامي شکوهمند ( 1359 تا 1362) براي مدتي کوتاه فعاليتهای مرکز متوقف گرديد و چند سالی فعالیتهای خود را در زیر مجموعه دانشگاه سیستان و بلوچستان انجام داد.
به دلیل مسئولیتهای سنگین تخصصی در قبال بین المللی دولت جمهوری اسلامی ایران که امضا کننده به کنوانسیون STCW95 و لزوم اجرای نیازمندیها و الزامات ناشی از آن مشکلات متعددی در راه فعالیت و رشد این دانشکده در زیر مجموعه دانشگاه سیستان و بلوچستان بوجود آمد که وزارت علوم برای فائق آمدن به آنها رآی به استقلال آن از دانشگاه سیستان و بلوچستان گرفت. مرکز از تاریخ استقلال دارای اساسنامه مصوب وزارت علوم ،تحقیقات و فناوری و شخصیت حقوقی و مستقیمآ وابسته به این وزارت می باشد و زیر نظر IMO ومنطبق با STCW95 دارای ISO از DNV اروپا از اول سال تحصیلی 86 - 1385 تعدادی دانشجو از کشورهای خاور میانه پذیرفته است که مشغول به تحصیل می باشند. یکی از دلایل عمده ای که باعث شده این مرکز سریع رشد کند و آن را تبدیل به یکی از مراکز مهم جنوب کشور کرده است راهنمایی افراد ارجمند برجسته ای بوده که در ذیل به آن اشاره میشود.
1. دکتر محمد حسین کریم
2. دکتر مهدی صفدری
3. دکتر محمد مهدی سالاری راد
4. مهندس محمد رضا بخشی
5. دکتر هوشنگ خوش سیما
6. یحیی کخایی
7. دکتر سید علی رضوی
8. دکتر سید علیرضا میرزا مصطفی
9. دکتر محمد مهدی واحد لنگرودی
10. محمد رضا مباشری
11. مهندس محمد اکبر چاره زهی